Metody automatycznego rozpoznawania wzorców

Przedstawiono metody automatycznego rozpoznawania wzorców znajdujące zastosowanie zwłaszcza w zadaniach rozpoznawania obrazów, rozpoznawania mowy i rozpoznawania mówcy. Szczegółowo omówiono zastosowanie sztucznych sieci neuronowych jako klasyfikatorów. Przedstawiono m.in budowę preceptoru, regułę uczenia Widrowa-Hoffa i metodę wstecznej propagacji błędów. Uzyskiwane w sztucznych sieciach neuronowych rozwiązania porównano z rozwiązaniami bazującymi na metodach bayesowskich, metodzie największej wiarygodności oraz idei klasyfikacji i grupowania minimalnoodległościowego. Oddzielną część książki poświęcono problemom rozpoznawania na podstawie modeli układów generujących obserwowane sygnały. Do tej grupy zagadnień należy tworzenie przestrzeni cech złożonej ze współczynników LPC, a także budowa ukrytych modeli Markowa.